Erlesene Freuden
Adlerstein Verlag
kontakt@adlerstein.de

Kater un Stiekelswien

18 bebilderte Geschichten für Kinder auf plattdeutsch

von Herbert Gerjets

illustriert von Christa Ludwig

ISBN: 978384480616

80 Seiten, € 9,90

Twee Frünnen

Daar weer maal en lütten Kater, de heetde Kater – ja, ji hebbt recht höört, sien Naam weer eenfach Kater. He harr ok en Fründ, en Stiekelswien, de heetde aver ok bloß Stiekelswien. Dat Stiekelswien much den Kater geern en beten targen, he see denn an hüm: „Du arm Kater, du hest ja nich maal en Naam.“ „Du ja ok nich“, see Kater denn. „Ja, aver ik bün ja ok kien Huusdeert, de in Winter bi sien Lüü up Sofa liggt to leuwamsen.“

Disse Gemeenheid kunn Kater nich good af, un he dach: „Mi fallt seker wat in, waar ik Stiekelswien mit argern kann.“ Doch meestendeels kemen se good mitnanner ut. Bi Sömmerdag spelen se in ‘t hoog Gras un in d‘ Nötenbusch Versteken.

Eenmaal, an en mojen Dag in Juni, harr Kater en Infall. He dee sük boven in den groten Lindenboom versteken. De Boom weer so dicht mit Blööd bewussen, dat Stiekelswien hüm van ünnern nich sehn kunn.

Stiekelswien söch un söch, funn hüm aver nich. Van luter Söken weer he al ganz benaut, he bössel hen un her. He harr düchtig Angst, dat sien Fründ wat passeert weer. De seet aver boven in d‘ Lindenboom un snurr wat vör sük hen. Dat kunn Stiekelswien natürelk nich hören. Denn Kater seet ja boven in de Spitz.

De Vögels, de den Boom as ehr Tohuus ankeken, weren ganz düll up den Kater, de se sowieso nich lieden kunnen, wiel he nu ehr Huus besetten dee. Se flogen un schafutern üm ehr Boom rüm: „Verswinn, verswinn ut uns Lind.“ Dat stöör de Kater aver gaar nich.

Egentlik harr Stiekelswien de Upregung van de Vögels upfallen musst, aver he weer so in Sörg üm sien Fründ, dat he nich maal marken dee, dat de Kater weer van d‘ Boom rünner steeg un dicht achter hüm stunn.

„Ik bün slau, ik bün slau, miau, miau!“, prahl Kater rüm. „En Dickdoner büst du un kien echten Fründ!“, schull Stiekelswien. „Wenn du mi nich weer wegen mien Naam utlachst, denn versteek ik mi ok nich wedder up en Boom“, verseker Kater fierlik.

Beid geven sük en frünnelken, stiekeligen Söten un denn weren se wedder Frünnen.

Den ganzen Sömmer över spelen se tosamen. Af un to, wenn de lütt Kater van sien Burinske en Kumm mit Kohmelk vör de Döör sett kreeg, deel he de mit sien Fründ, un se slubbern dat mitnanner up.



Buchshop: X (anklicken)